Φαντάσματα

 ΤΗ δεκαετία του '80 η Ελλάδα του Ανδρέα απολάμβανε την ευημερία των κοινοτικών πόρων, μπαίνοντας σε τροχιά αύξησης του χρέους. Τα ίδια χρόνια η Βρετανία γνώριζε τη φιλελεύθερη αντεπανάσταση της Θάτσερ. Ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση εργασιακών σχέσεων και μείωση του δημόσιου τομέα έφεραν σοκ και ανεργία στην κοινωνία.

 Τότε ένα λευκό συγκρότημα «ρέγκε», οι Specials είχαν βγάλει το κομμάτι «Ghost Town» - πόλη-φάντασμα - για το Λονδίνο της ύφεσης. Συχνές ήταν και οι ταραχές σε υποβαθμισμένες συνοικίες όπως το Μπρίξτον, από τη νότια πλευρά του Τάμεση.


 ΣΥΜΦΩΝΑ με όσα είπε χθες ο Γιώργος Καμίνης στον Βήμα FM είναι η Αθήνα που γίνεται τώρα «Ghost Town». Μια πρωτεύουσα - φάντασμα όπου τα ξενοδοχεία βάζουν λουκέτο, τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο και η νύχτα δημιουργεί απροσπέλαστες περιοχές. Τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι στο Κέντρο. Οι εικόνες από τις διαδηλώσεις στο Σύνταγμα με τον πετροπόλεμο, τα δακρυγόνα, τα σπασμένα μάρμαρα και τις φωτιές αποθαρρύνουν τον κόσμο από το να κατέβει στα μαγαζιά. Οποιος είδε την αγορά την τελευταία Κυριακή πριν τις γιορτές, το ομολογεί: είναι τα φτωχότερα Χριστούγεννα που έχει ζήσει η Αθήνα εδώ και πενήντα χρόνια.

 ΤΙ μπορεί να κάνει ο Καμίνης; Οχι πολλά. Ο Δήμος Αθηναίων έχει υποδομές πρόνοιας. Δεν μπορεί όμως να αντιμετωπίσει ούτε το οργανωμένο έγκλημα που σιγά σιγά εξαπλώνεται ούτε την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση. Η εκλογή Καμίνη στην Αθήνα - όπως και του Γιάννη Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη - ήταν πρόδρομος δείκτης της στροφής των ψηφοφόρων από τους επαγγελματίες της πολιτικής στους αρίστους της κοινωνίας πολιτών. Προηγήθηκε έναν χρόνο της ανάθεσης της Πρωθυπουργίας στον Λουκά Παπαδήμο που κι αυτός έχει το ίδιο προτέρημα: δεν είναι πολιτικός.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ στην αυτοδιοίκηση, ο Καμίνης συνιστά καθαρή τομή με το παρελθόν του Δήμου. Και οι καθαρές του θέσεις έχουν ως αποτέλεσμα να μη γίνεται αλεξικέραυνο της οργής του κόσμου - που η αλήθεια είναι πως στην Αθήνα είναι στωικός, όταν δεν είναι φοβισμένος ή απελπισμένος. Ωστόσο, στην καθημερινότητα, τα προβλήματα μεγαλώνουν. Ακόμη χειρότερα: πρόβλημα δεν έχει μόνο το Κέντρο, αλλά όλη η Αθήνα. Κενή - σε σχέση με το παρελθόν - είναι η ατζέντα εκδηλώσεων και συνεδρίων για το 2012 και 2013 ακόμη και ξενοδοχείων έξω από τη διακεκαυμένη ζώνη του Συντάγματος. Γιατί; Διότι η κακή διεθνής εικόνα της πρωτεύουσας κάνει τους επίδοξους επισκέπτες να θεωρούν ότι οι μπελάδες θα αρχίσουν με το που θα φτάσουν - αν φτάσουν - στο αεροδρόμιο.

Ο Καμίνης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Και έχει βρει θετική ανταπόκριση στην κυβέρνηση Παπαδήμου για να γίνει νομοσχέδιο στήριξης της Αθήνας. Παρ' όλα αυτά η πρωτεύουσα χρειάζεται κάτι που να γίνει και κάτι άλλο που να σταματήσει να γίνεται. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να πέσουν χρήματα. Αυτό που πρέπει να σταματήσει να γίνεται είναι το να αποτελεί θέατρο ενός αντιπολιτευτικού ακτιβισμού - αριστερής κυρίως προέλευσης - που αγγίζει τα όρια του μηδενισμού. Διαφορετικά το μέλλον της Αθήνας του 21ου αιώνα θα θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Βουκουρέστι και Μογκαντίσου.

Του Δημήτρη Μητρόπουλου
Τα Νέα