Εβδομάδα - "ταφόπλακα"...

Εβδομάδα "ακραίας φτωχοποίησης" για τους πολίτες της χώρας ξεκινά σήμερα. Η Κυβέρνηση συνεργασίας φέρνει στη Βουλή το νέο πολυνομοσχέδιο με τα εκατόν πενήντα ένα νέα μέτρα περικοπών και φορολογικών εισφορών προς ψήφιση. Οι υπογραφές του 2010 ήρθε η ώρα να υλοποιηθούν, καθώς όλα όσα αναμένονται να ψηφιστούν είναι συμφωνημένα από τότε που ανέλαβαν οι διάδοχοι του Καραμανλή.

Η χώρα περνά σε νέες περιπέτειες αυτή την εβδομάδα. Εγκλωβισμένη στη δίνη της ύφεσης και της λιτότητας, την οποία τόσο μεθοδικά και μαστορικά επέβαλαν οι ελληνικές κυβερνήσεις των Καραμανλή, Παπανδρέου και τώρα του Σαμαρά υπό το καθεστώς υποτέλειας στους κραταιούς ευρωπαϊκούς εταίρους, η Ελλάδα ετοιμάζεται να ξαναζήσει μαύρες μέρες. Με την Κυβέρνηση να έχει νομιμοποιήσει τη σταθερή αλλά απροκάλυπτη παραβίαση του Συντάγματος και να έχει υποκαταστήσει όλο το θεσμικό νομοθετικό πλαίσιο της Δημοκρατίας με αυθαίρετους νόμους, φαντάζει δύσκολη η αλλαγή πορείας.

Η ψηφοφορία της Τετάρτης δεν εξασφαλίζει την παραμονή στην ευρωζώνη ούτε θα σημάνει την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. "Κλειδώνει" μόνο την επιδείνωση της ζωής των πολιτών της χώρας και αναβάλλει προσωρινά την επίσημη πτώχευση. Ο Γερμανικός Τύπος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι "έχουμε να διαλλέξουμε αν θα πτωχεύσουμε τώρα ή αργότερα με ευρώ ή δραχμές". Τόσο χυδαία, τόσο ωμά. 

Οι χρεοκοπημένοι πολιτικοί οργανισμοί της χώρας (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) μοιάζουν γερά γαντζωμένοι στην πολιτική πραγματικότητα, αφού ελέγχοντας πλέον ολοκληρωτικά και έχοντας στην υπηρεσία τους τη Δικαιοσύνη καθώς και την ιδιωτική και δημόσια τηλεόραση, μπορούν να εκπληρώσουν τις δικές τους δεσμεύσεις. Την ίδια ώρα θα έχουν απέναντί τους ολόκληρη την κοινωνία, μια ρημαγμένη ελληνική κοινωνία, που θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της επιβίωσης.

Η τύχη της χώρας είναι υπογεγραμμένη με λίγα λόγια. Αυτή την εβδομάδα θα παρακολουθήσουμε την υλοποίηση ενός προαναγγελθέντος θανάτου, αυτού της ελληνικής οικονομίας και της χώρας συνολικά. Οι πολιτικές εξελίξεις, σαφώς, θα είναι  ραγδαίες. Το σίριαλ της εθνικής προδοσίας θα "τρέχει", θα παίζει παντού και οι εμπνευστές και υπεύθυνοι θα πανηγυρίζουν.

Θα πανηγυρίζουν ότι πετύχαμε την παραμονή στο ευρώ λόγω των 130 μερών σκληρής διαπραγμάτευσης που έκαναν. Θα κάνουν κι έναν ανασχηματισμό μετά την ψηφοφορία και τέλος. Τόσο γελοίοι, τόσο φαύλοι, τόσο υποτελείς.

Εν τω μεταξύ, ολόκληρη η χώρα κινείται σε απεργιακούς ρυθμούς με τους περισσότερους επαγγελματικούς κλάδους να απέχουν από την εργασία τους, τα μέσα μεταφοράς να τραβούν χειρόφρενο, ενώ ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ προχωρούν σε πανελλαδική απεργία την Τρίτη και την Τετάρτη. Είναι, ωστόσο, εύλογο να αναρωτιέται κανείς τι κερδίζουμε τώρα απ' όλα αυτά, τώρα που όλα είναι ήδη συμφωνημένα, ενώ ο καναπ-έλληνας έχει παραδώσει την τύχη του. Μόνη ελπίδα πια, η μη εφαρμογή όσων θα ψηφιστούν την Τετάρτη.

Εδώ βέβαια, οι Μανδραβελικοί θα έλεγαν ότι αυτή η νοοτροπία μας χρεοκόπησε. Το "να μην εφαρμόζουμε ψηφισμένους νόμους". Μόνο που μπάζει ο συλλογισμός αυτός. Διότι, παράνομος νόμος και αντισυνταγματικός νόμος είναι άλλο πράγμα, ασχέτως του ότι στην Ελλάδα "το νόμιμο είναι και ηθικό". Σε καμία άλλη χώρα δεν υπερψηφίζεται νομοσχέδιο που το εκάστοτε Ελεγκτικό Συνέδριο κηρύσσει αντισυνταγματικές τις διατάξεις του, είναι ελληνικό πολιτικό άθλημα η ψήφιση παράνομων νόμων και μιλώ για τα Μνημόνια ασφαλώς. 

Ένα απ' τα χειρότερα πράγματα που θα ακούσουμε μετά την ψηφοφορία είναι πως ο Φώτης επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση με τη στήριξη της Κυβέρνησης. Διότι, σε διαφορετική περίπτωση πολλοί λένε ότι καταψηφίζοντας τα μέτρα και αποχωρώντας από την Κυβέρνηση θα ήταν σα να παραδέχεται ότι υπάρχει κι άλλη λύση εκτός από το Μνημόνιο. Πολιτική ανοησία, φαύλη εξυπηρέτηση του αντιπολιτευτικού πολέμου.

Η αντιπολίτευση ζητά εκλογές. Σοβαρός και μετρημένος ο κ. Τσίπρας, αλλά ως πότε θα τρέχει να κουκουλώσει τις μπαρούφες που ξεστομίζουν τα στελέχη του κόμματός του; Όταν σημαντικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, παραδέχονται ότι δεν είναι έτοιμοι να κυβερνήσουν τη χώρα, πόσο πειστικός να είναι ο Τσίπρας;  

Η αντιπολίτευση έχει πολλά να λύσει στο εσωτερικό της ώσπου να μπορέσει να εκφράσει πειστικό πολιτικό λόγο και να συνασπίσει το λαό γύρω της. Κι αυτό είναι και το χρέος της απέναντι σε όσους εμπιστεύτηκαν το εγχείρημά της, της πτώσης δηλαδή της συστηματικής φαυλοκρατίας που κυβερνά τόσα χρόνια την χώρα. 

Το Μνημόνιο 3 προβλέπει περικοπές και μειώσεις που αγγίζουν τα 20 δις στην επόμενη τετραετία. Ο κατάλογος των τωρινών μέτρων είναι χαώδης και ενδεικτικός της πετυχημένης διαπραγμάτευσης  του Σαμαρά. Οδηγούν τη χώρα σε καταστάσεις που διαβάζαμε ότι υπήρχαν μόνο σε ιστορικές περιόδους υποδούλωσης.

Παράλληλα, δεν προβλέπεται ούτε ένα αναπτυξιακό μέτρο, τίποτα που να δείχνει φως. Υψηλή φορολόγηση της επιχειρηματικότητας, μειώσεις σε συντάξεις και μισθούς, απολύσεις, φθηνή εξαγορά εκτάσεων  του Δημοσίου, αμέτρητοι φόροι και έκτακτες εισφορές.

Προφανώς, δεν πρόκειται για τα τελευταία μέτρα. Στο πολυνομοσχέδιο που θα ψηφιστεί την Τετάρτη περιλαμβάνονται και μέτρα για τη διετία 2014 έως 2016. Αυτά ψήφισαν οι τρομοκρατημένοι, οι απαίδευτοι και οι βολεμένοι στις 17 Ιουνίου. Τώρα θα πληρώσουν όλοι. Έτσι, γιατί είμαστε η χώρα της Δημοκρατίας με απύθμενο πολιτισμό.

Είμαστε το Κράτος της ξεφτίλας, της απόλυτης ξεφτίλας, της πουλημένης υπομονής, της αστυνομικής βίας, του μιντιακού παρακράτους, της συνδικαλιστικής αηδίας, του φοιτητικού ετσιθελισμού, του πολιτικού κρετινισμού, της πληρωμένης δημοσιογραφίας. Αυτό το Κράτος είμαστε. 

Το τι χώρα είμαστε στην πραγματικότητα είναι εντελώς άσχετο και δεν αφορά τον μεταπολιτευτικό Έλληνα που δεν παρήγε τίποτα, που ψήφιζε με κριτήρια το βόλεμά του και την κερδοσκοπία, που απομακρύνθηκε από οτιδήποτε λογικό, ηθικό και κοινωνικά ωφέλιμο. Η εβδομάδα - ταφόπλακα που ξεκίνησε έρχεται να επιβεβαιώσει όλα τα παραπάνω. Και μπορεί "ο βρεγμένος να μην φοβάται τη βροχή", αλλά τί γίνεται όταν αυτό που έρχεται ξεπερνά τα γνωστά φυσικά φαινόμενα; 

Κακόφημος